Sunday, July 8, 2012

"प्रेमात पडलोय मी तुझ्या.. म्हणूनच कदाचित."


काही दिवसांपासून ना फार वेगळ घडतंय,
जणू काही सगळच काल्पनिक एकत्रित..
तुला बघतो ना रोज.. म्हणूनच कदाचित.

आजकाल कुणाचा रागही नाही येत मला,
सहसा ओठांवर असतं एक गोड असं स्मित..
तुझा विचार करतो ना.. म्हणूनच कदाचित.

अवतीभवतीच हे सारं जगच बदललंय जणू,
जसा स्वप्नांच्या जगात शिरलोय आकस्मित..
हसून तू पाहिलेस काल.. म्हणूनच कदाचित.

जगण्यात आता वेगळीच मजा येतेय मला,
वाटतंय की सारी परिघं वाढलीये एक एक वीत..
तुझा सहवास मिळाला ना.. म्हणूनच कदाचित.

आपले मैत्रीचे नाते आता इथेच संपवूया आपण,
असं वाटतंय की काही नाही ठेवलाय या मैत्रीत..
कारण...
"प्रेमात पडलोय मी तुझ्या.. म्हणूनच कदाचित."

                                                --वैभव 

Saturday, July 7, 2012

हे आयुष्याचं गणित...

आयुष्याच हे गणित फारच विचित्र आहे
अजून पर्यंत कुणाला उलगड्लेलच नाही,
सुटता सुटेना कुणास काही केल्या जमेना
पण वाटतंय की अजून काही बिघडलेलच नाही.

बघता बघता अख्खं आयुष्य निघून जातं
रुपये पैश्याच्या या बेरीज अन वजाबाकीत,
कमवता कमवता पूर्ण आयुष्य शेवटला येतं
अन मोलाचे क्षण मात्र राहून जातात थकीत.

सुखाचा गुणाकार अन दुःखाचा भागाकार
सतत चालू राहतात डोक्यात असले प्रश्न,
जे जवळ आहे त्यात कधी समाधान नाही
म्हणून लोन च्या नावावर घेतो सुखं उसण.

आधी नौकरी मग लग्न मग गाडी मग बंगला
असा मुलभूत गरजांचा करत असतो कंचेभागुबेव
एक एक करत मुलभूत गरजा भागल्या गेल्या
तरी तू मात्र या लोभापायी हा हव्यास चालू ठेव.

जीवनातलं ध्येय अगदी "एक्स" सारखं झालंय.
कितीही माळे बांधून बसलो टाकून खुर्ची टेबल
अन जरी कितीही पैसे, कितीही यश कमावले
तरीही मात्र "एक्स इज अन अननोन वेरीएबल".

खरंच फारच विचित्र आहे हे आयुष्याचं गणित.
कधीही कुणाला पूर्णपणे उलगडलेल नाही अजून.
जीवन संपूनही जाईल आणि जवळ येईल मरण
तरीही असच अर्धवट राहील हे मोठ्ठ समीकरण.

                                                 -- वैभव

Wednesday, June 27, 2012

तर आज आमचाही एखाद अफेयर असतं.

आजकाल जरा जास्तच वाटाले लागल मले
आठवून राहिले राहून राहून दिवस कालेजातले
त्यावेळी जर आमी नं केल थोडं फार डेयर असतं
तर साला आज आमचाही एखाद अफेयर असतं.

आवडली होती मले बी एक पोरगी कालेजामंदी
अन तिकडून ही येत होता रीस्पोंस इशाऱ्या मंदी
पर तेवा जर का अभ्यासच केलं येवढ केयर नसतं
तर साला आज आमचाही एखाद अफेयर असतं.

वाचून फेसबुक वर रिलेशनशिप स्टेटस वरचेवर
आमच्याही मनात करते सतत एक गोष्ट घर
सालं आमचंही नशीब जरासं का फेयर असतं
तर साला आज आमचाही एखाद अफेयर असतं.

कारा डोम्ड्या पोरासोबत गोरी चिट्टी पोरगी पाहून
आतल्या आत घेते आंग अख्खं काळीज खाऊन.
आमच्याही खिश्यात जर का पैश्याचं लेयर असतं
तर साला आज आमचंही एखादं अफेयर असतं.

पोरगी भेटली म्हणून एवढा कायचा रुबाब लेकहो
आमी न सोडली म्हणूनच तुमाले थे पटली राजेहो.
कारण आदी आमी न जर नशीब ट्राय केल असतं
तर सालं आज आमचाही एखाद अफेयर असतं.

तसं नेहमीच काई असं वाटत नाही आमाले पर
आज वाटलं का असती एखादी आपली बी तर
म्हणून म्हणतो का आमी केल थोडं डेयर असतं
तर साला आज आमचाही एखाद अफेयर असतं.

-वैभव

Tuesday, June 19, 2012

"प्रीती तुझी नि माझी"


तू सोबत आहेस माझ्या
तर मला नाही परवा या जगाची
जग  माझे तुज्यात आहे
मी कशाला धरू भीती कुणाची.

                        जे काही आहे आत्ता आहे
                        कशाला करू मी चिंता उद्याची
                        सोबत तुझ्या जगण्यासाठी
                        पुरेल मला साथ तुझ्या हृदयाची.

सहजासहजी नाही तुटणार
जरी असली गाठ कच्च्या धाग्याची.
एक नाही किंवा दोन नाही
तर शपथ आहे ही साता जन्मांची

                         एक दिवस नक्की उजाडेल
                         जेव्हा डोळे उघडतील या जगाची,
                         आणि तेव्हा त्यांना कळेल
                         काय आहे ही "प्रीती तुझी नि माझी".

तोवर असाच सोबत रहा
तर मला नाही परवा या जगाची.
आयुष्यभर असेच राहूत
जणू देहात एका आत्मा दोघांची.
                                                 -वैभव.









Saturday, June 16, 2012

माझिया प्रियाला प्रीत कळेना.

आजकाल माझ असं का होतंय काही कळेना,
शरीर जागी असलं तरी चित्त जागी असेना.

काही करावे तरी मन हे माझ कुठेच लागेना
देह बोलतो एक तरी मन त्यासारखे वागेना.

कोटी प्रयत्न केला तरी मन तुझ्यातून वळेना
पाखरू तुज्या विचारांचे हृदयातून या उडेना.

कितीही जुळवले शब्द तरी तुजवीन ते जुळेना
पण  माझिया प्रियाला मात्र प्रीत ही कळेना.

--  वैभव 

Thursday, May 31, 2012

जिंदगी मे बस एक सच्चे दोस्त की कमी रह गई.

एक ख्वाहिश थी दिल में अब जो बस थमी रह गई,
जिंदगी मे बस एक सच्चे दोस्त की कमी रह गई.

काटा है जिंदगी का सफर मैने दिये के तरह जलते हुये,
ना करी कभी खुद की परवाह उन गैरो के संग चलते हुये.

चलते चलते राह मे गैरो को तो हमने अपना बना लिया,
पर बेगैरत बन बैठे सब जो हमे वक़्त के साथ भुला दिया.

बस यही उम्मीद थी के हमे भी कोई साथ मिल जाए,
कभी ख़ुशी कभी गम मे थाम ले ऐसा हाथ मिल जाए.

पर उम्मीद जो थी दिल मे वो वैसे ही जमीं रह गई,
चंद बाते थी करनी बयान जो होठो पे जमी रह गई.

एक ख्वाहिश थी दिल में अब जो बस थमी रह गई,
जिंदगी मे बस एक सच्चे दोस्त की कमी रह गई.

                                                   - वैभव

Tuesday, May 29, 2012

तुझी ती अदा ...

तुझी ती अदा आणि तुझी ती नजर,
अन घायाळ करणे ते माझे जिगर...

ती मादकता अन ती नाजूकता,
थेट काळजात वार करणे न चुकता...

रक्तवर्ण कपड्यात तू दिसतेस अशी,
बागेत गुलाबाची कळी लाजते जशी...


गाऊ तरी किती तुझ्या रूपाचे गुणगान,
बस्स, पाहताच होई विश्वामित्रही बेभान...

मी तर मग आहेच मनुष्य साधा,
म्हणूनच तर झालोय, दिवाना तुझा.


- वैभव 

जुळतील का कधी या दोन मनांच्या तारा?

प्रेम तसा तुझ्यावर मी करतो तर खरा
पण सांगायला तुला मी घाबरतो जरा.
शब्द न शब्द जपून ठेवलाय मी मनाशी
पण बोलवत नाहीच कधी ओठां द्वारा.

भावना फक्त वाहतात, जश्या पावसाच्या सरा.
शब्द मात्र साचून राहतात, जश्या राहतात गारा. 
धाडस केले जरी कधी सारं सांगण्याचे तुला
तरी पाहताच तुला विसर पडतो जगाचा सारा.

मला आधी वाटायचे की मी एकटाच होतो बरा.
पण कळाले नंतर की भ्रम होता तो माझा जरा.
कारण जेव्हापासून आलीस तू स्वप्नात माझ्या
तेव्हा कळू लागलाय मला जगण्याचा अर्थ खरा.

मला नाहीच वाटत मी कधी सांगू शकेल तुला,
तू कधीतरी घेणा जाणून काय आहे माझ्या मना.
खरंच, तसा तर फार प्रेम करतो मी तुझ्यावर खरा.
सांग ना, जुळतील का कधी या दोन मनांच्या तारा??


- वैभव

Sunday, January 29, 2012

होशील का माझी राणी ?


एकटाच हे जीवन मी जगत आलोय...
दुसऱ्यांसाठी दिव्यासारखा धगत आलोय...
चंद्राला ताऱ्याची अन पावसाला साथ वाऱ्याची,
घडत असताना जन्मोजन्मी मी बघत आलोय....

एकाकीपणाची जाणीव आता होऊ लागलीये...
तू नाहीस सोबत याचा खंत होऊ लागलाये...
पाहिलीये वाट आजवर तुझ्या येण्याची पण...
मनाच्या सहन्शिलातेचाही अंत होऊ लागलाये...

मलाही कुणीतरी हवंय आता साथीला...
सदा तेलाची साथ असते जशी वातीला...
सुखदुःखाच्या वाटेवर चालावे सोबत कुणी,
म्हणून एक हात हवाय आता हातीला...

नाहीच आली तू तर मरण तर येणार नाही...
पण एकटा या जगात जगुनही जगणार नाही...
किती प्रेम आहे तुझ्यावर बघ तर विचारून एकदा,
कळाल्यावर तुला तुही विसरू शकणार नाही.

वाटत असेल तुला की छंद आहे मला तुझा...
पण नाद नाही तर नड आहे तू माझी आणि...
चंद्राच्या साक्षीने चांदण्यासारखा जपीन तुला,
एकदाची मला सांग "होशील का माझी राणी ?"


-- वैभव

Sunday, September 18, 2011

हो, मला छंद जडलाय कविता करण्याचा...



होमला छंद जडलाय कविता करण्याचा,
मन माझ रीत करून कोरी पानं भरण्याचा
कल्पनेच्या जगात सारच गृहीत धरण्याचा

प्रत्येक गोष्टीकडे जरा नव्याने बघण्याचा,
वास्तविकतेच्या पलीकडे जाऊन बघण्याचा
मला छंद जडलाय कल्पनेच्या जगात जगण्याचा

मी ही मग सवय करून घेतलीये कविता करण्याची,
कारण आवड आहे मला तुझे रूप शब्दांत मांडायची,
अन शब्द अपुरे पडलेत की त्यांच्यावर हसण्याची

तुलाही आवड आहेच माझ्या कवितेवर लाजायची,
अन मलाही आवड आहे तुला तसंच बघायची,
म्हणून मी ही सवय करून घेतलीये कविता करण्याची.

सारे म्हणतात मला कसली ही सवय तुझी कवितेची?
व्यवसाय सोडून का मांडणी करत बसतोस शब्दांची?
पण त्यांना काय सांगू की मला नाही गरज पैशांची...
जगण्यासाठी गरज आहे मला तुला हसत बघण्याची...

                                                                     --वैभव.