हो, मला छंद जडलाय कविता करण्याचा...

हो, मला छंद जडलाय कविता करण्याचा,

मन माझ रीत करून कोरी पानं भरण्याचा

कल्पनेच्या जगात सारच गृहीत धरण्याचा

प्रत्येक गोष्टीकडे जरा नव्याने बघण्याचा,

वास्तविकतेच्या पलीकडे जाऊन बघण्याचा

मला छंद जडलाय कल्पनेच्या जगात जगण्याचा

मी ही मग सवय करून घेतलीये कविता करण्याची,

कारण आवड आहे मला तुझे रूप शब्दांत मांडायची,

अन शब्द अपुरे पडलेत की त्यांच्यावर हसण्याची

तुलाही आवड आहेच माझ्या कवितेवर लाजायची,

अन मलाही आवड आहे तुला तसंच बघायची,

म्हणून मी ही सवय करून घेतलीये कविता करण्याची.

सारे म्हणतात मला कसली ही सवय तुझी कवितेची?

व्यवसाय सोडून का मांडणी करत बसतोस शब्दांची?

पण त्यांना काय सांगू की मला नाही गरज पैशांची...

जगण्यासाठी गरज आहे मला तुला हसत बघण्याची...

                                                                     --वैभव.

life is wonderful with...

it feels good when one of your dear ones call you early in the morning

just to ensure that you don't miss the breakfast this time....

it makes you happy when you are miles away and

your friends celebrate your birthday at their place while missing you...

it's glad to see a person crying if she is crying while talking to u

just because she is talking to you after so long...

it's always nice to be in someone's imagination with him/her....

It's amazing to receive a text message before you wake up in the morning

from the one you are having a long time crush on...

life is wonderful with all these tiny little things if only noticed...

It's more like a SEE-SAW.... full of UPs and DOWNs...

Where the UPs and DOWNs are never to be mattered.

What matters is what you SEE when your UP in the air....

and what you learn when your down from what you SAW from the UP...

I just love my life and all those who made it wonderful with all these silly little but amazing things...

अशी ती माझी ताई.....

असे म्हणतात की आईच्या प्रेमाला कुणाचीही सर नाही,

पण माझ्यासाठी, जिचे प्रेम त्याही प्रेमातली उणीव भरू पाही... अशी ती माझी ताई.

असे म्हणतात की आईच्या प्रेमापलीकडे जगात काही नाही,

पण माझ्यासाठी, जिचे प्रेम त्याही सीमेपलीकडे पोहचू पाही... अशी ती माझी ताई.

कारण, जेव्हा आई म्हणायची "तू ऐकत नाही, माझ्याजवळ यायचे नाही."

तेव्हा माझ्या डोळ्यात पाणी साठून जिच्या कुशीत डोके जाई... अशी ती माझी ताई.

कितीही जरी भांडलो, जरी कितीही वेळ आमच्यात रुसवा राही,

शेवटी जी स्वतः जवळ येऊन माझा प्रेमाने मुका घेऊन जाई... अशी ती माझी ताई.

खरंच, जरी या जगात आईच्या मायेला कुणाचीही सर नाही...

पण त्या प्रेमाएवढेच महत्वाचे निःशंक जिचे प्रेम राही... अशी ती माझी ताई.

आज रक्षा बंधनाच्या दिवशी कुणाचे मनगट जर सुने राही...

माझ्या मनगटाकडे पाहून माझ्याही डोळ्यात पाणी भरून येई...

पण जिच्या पाठवलेल्या राखीने ते आसवे पुसले जाई... अशी ती माझी ताई.

-वैभव

अशीच यावी वेळ एकदा....

अशीच यावी वेळ एकदा स्वप्नी मी हा असताना

स्वप्नातून तू उतरून यावे घरी कुणीही नसताना

उगाच माझी खोड काढावी डोळे मिटून मी असताना

स्वप्नासारखाच भास व्हावा मला डोळे उघडे असताना

भानही माझे हरपून जावे तुझ्याकडे मी बघताना

स्तुतीपर ते शब्दही लाजावे तुजसाठी जे निघताना

क्षण तो नाजूक तिथेच स्थिरावा मंद स्मित तू देताना

चित्र तुझे मी मग कैद करावे मधुरपणे तू हसताना

चित्राची त्या साथ राहावी समीप कधी तू नसताना

हृदय मी माझे शरण करावे हसत तुला ते बघताना

जगण्याला या अर्थ यावा तो सोबत तुझ्याच जगताना

खरंच, कधीतरी तू खरीखुरी यावी स्वप्न तुझे मी बघताना

अशीच यावी वेळ एकदा स्वप्नी मी हा असताना

स्वप्नातून तू उतरून यावे घरी कुणीही नसताना...

प्रेरणा- मिलिंद इंगळे

वैभव

जिंदगी किसी को भुलाने मे... कितना तक़्लीफ़ दे जाती है...

जब कभी उस भुले हुये शख्स की याद आ जाती है...

तो कोई एक बात बीते लम्हो की शमा फिरसे जला जाती है...

ना चाहो तुम फिर भी उसीकी तस्वीर आंखो मे बस जाती है...

फिर साथ बिताये पलो को याद करके आंख भी भर आती है

जाने ये जिंदगी भी कैसे कैसे खेल खेल जाती है...

कभी जहा सांस लेना भी रास न था जिसके बिना

उसिसे बे वजह दूरिया बेहद्द बढा जाती है...

यादो मे उसकी जब आंखे नम हो जाती है...

तो उसकी प्यारी सी हसी याद आके फिर

इस रोते हुये चेहरे पे भी हसी छा जाती है...

कहती है दुनिया के ये तो बेकार की उदासी है...

पर दुनिया क्या जाने... जिंदगी किसी को भुलाने मे... कितना तक़्लीफ़ दे जाती है...

- वैभव.

तुला पाहिल्यापासूनच....

कविता वैगेरे तसा मी करायचो ते पहिल्यापासूनच,

पण त्यांचे यमक जुळायला लागले ते तुला पाहिल्यापासूनच

आणि त्यांना अर्थही मिळायला लागला तो तुला पाहिल्यापासूनच.

विचारही फार करायचो मी तसा... तेही पहिल्यापासूनच,

पण ते कागदावर उतरायला लागले ते तुला पाहिल्यापासूनच

अनो स्वतःची सीमा विसरायला लागले, तेही तुला पाहिल्यापासूनच.

प्रेम असतं यावर माझा विश्वासच नव्हता... पहिल्यापासूनच

पण प्रेमाचा खरा अनुभव यायला लागला तो तुला पाहिल्यापासूनच

आणि नसल्याक्षनीही तुझा भास व्हायला लागला, तो तुला पाहिल्यापासूनच.

प्रेम किती सुंदर कल्पना हे ठाऊकही नव्हते पहिल्यापासूनच,

पण त्या कल्पनेचा अंदाज यायला लागला तो तुला पाहिल्यापासूनच

आणि अंदाजाचा अनुभवही यायला लागला तोही तुला पाहिल्यापासूनच.

जगतही होतोच मी, सर्व जगतात तसा... पहिल्यापासूनच

पण त्या जगण्याला अर्थ मिळायला लागला, ते तुला पाहिल्यापासूनच

आणि हा प्रेमवेडा... पूर्णपणे तुझा व्हायला लागला, तेही तुला पाहिल्यापासूनच.

-वैभव

एखादे दिवस आपण कधी असं करायचं, की...

एखादे दिवस आपण कधी असं करायचं,

बाहेर जाऊन येतो म्हणून घरी सांगायचं,

तू माझ्या, मी तुझ्या गाडीवर बसायचं

आणि अख्खं शहर पालथं घालून पडायचं.

पिझ्झा खाण्यापुरते पैसे नसले तरी चालेल,

पण डॉमिनो'झ मध्ये तरीही जाऊन बसायचं,

कोपऱ्यातल्या टेबलवर जाऊन गाव मांडायचं

आणि एक चोकोलावा केक अर्ध अर्ध खायचं.

एवढे दिवस जे नाही बोललो ते सर्व बोलायचं,

आधी कोण सांगणार यावर भांडण करायचं,

मग एकेकाने निवांतपणे मन मोकळ करायचं

अन जे काही मनात आहे ते सर्वच सांगायचं,

एखाद गोष्ट मला नसेल पटणार तरी चालेल,

पण तू मनात काहीच लपवून नाही ठेवायचं,

स्वतःच गुपितही तू स्वतःच उघडं करायचं

आणि हे लक्षात ठेऊन मी ही तसंच वागायचं.

अस केल तरच हे मैत्रीच नातं आणखी मजबूत व्हायचं,

५% किंवा २५% जीवालागापासून नसतं ग लपवायचं,

दोघांनी एकमेकांशी सर्वच काही शेअर असतं करायचं

माझ्या मते कदाचित यालाच मैत्रीच घट्ट नातं म्हणायचं.

"खरंच प्रेमात तर नाही ना मी?"

बागेच्या बाकावर बसून असतो तेव्हा मला आठवते मी आणि ती,

रोज फिरायला येतो आम्ही आणि माझ्या खांद्यावर डोके ठेवते ती.

मग मावळत्या सूर्याकडे पाहतो तेव्हा मला आठवते मी आणि ती,

स्वतः सूर्याकडे पाहत असूनही माझी नजर स्वतःवर खिळवते ती.

त्या कोपऱ्यातल्या झाडाकडे पाहतो तर मला आठवते मी आणि ती,

त्याखाली बसून तिच्या केसांशी खेळतो मी आणि हळूच लाजते ती.

बागे लगतच्या तळ्याकडे पाहतो तर मला आठवते मी आणि ती,

संथ पाण्यात पाय टाकून माझ्या हातावर कविता करत असते ती.

आकाशात काळभोर ढग दाटून आले की मला आठवते मी आणि ती,

मोठा गडगडाट झाला जर विजेचा तर मला घट्ट अशी मिठी मारते ती.

जर कुठले एखादे जोडपे पहिले बागेत तर मला आठवते मी आणि ती,

मैत्रीशिवाय काही नाते नाही आमच्यात तरीही फार आपलीशी वाटते ती.

आता डोळे मिटले जरा, तरी स्वप्नी दिसत असते फक्त मी आणि ती,

उघडले डोळे जेव्हा कधी तर समोरही असते तर तीचीच प्रतिकृती .

आता प्रत्येक जागी, प्रत्येक क्षणी मला आठवते फक्त मी आणि ती,

कधी कधी मलाही संशय येतो, की "खरंच प्रेमात तर नाही ना मी?"

- वैभव.

तुझ्या सोबत असताना...

तुझ्या सोबत असताना, माझे सारे विश्वच नवे असते,

सर्व काही त्यागून फक्त तुझे सान्निध्य मला हवे असते.

हातात हात देता तुझ्या, असर असा काही पडतो,

जगात असतानाही या जगाचा मला विसर पडतो.

काही जवळ नाही अन कसली गरजही भासत नसते,

कुशीत तुझ्या शिरता माझ्या ध्यानात काहीच नसते.

कितीही तुझ्यातून मन वळवले तरी ते वळत नाही,

तुझ्यासाठीच जगतेय मी हे कारे तुला कळत नाही?

तुझ्यासोबत पाहून माझी आता सारे थत्त उडवणार रे

पुरे झाले आता.... "प्रिये...... तू माझी होशील का?"

......... असे तू मला कधी विचारणार रे?

- वैभव.

एक सायंकाळ अशी....

काय एक दिवस कधी असा उजाडू देशील का?

एखादे वेळी माझे सोबत फिरायला येशील का?

तुला बाहेर चलायला मी जर विचारले असता

एक सायंकाळ माझ्यासोबत घालवशील का?

माझ्याबद्दल घरी पूर्व कल्पना देऊन ठेवशील का?

माझ्या वतीने घरच्यांना तूच विचारशील का?

घरच्यांची जर परवानगी असली जाण्याला तर

एक सायंकाळ माझ्यासोबत घालवशील का?

मी म्हणील तो आवडीचा ड्रेस घालशील का?

केसांत मोहक मोगऱ्याचा गजरा माळ्शील का?

गाडीवर बसून माझ्या बाहेर जाऊन एकदा

एक सायंकाळ अशी माझ्यासोबत घालवशील का?

'त्या' तळ्याकाठी पाण्यात पाय टाकून बसशील का?

आकाशातल्या चंद्राला तुझ्या रूपाने लाजवशील का?

स्वर्गात असल्याचा अनुभव मला एकदा देण्यासाठी

एक सायंकाळ अशी माझ्यासोबत घालवशील का?

तळ्याकाठच्या तुझ्या आवडीच्या हॉटेल मध्ये जाऊन

तळ्याकाठच्याच टेबलवर माझ्यासोबत बसशील का?

मेणबत्तीच्या त्या मंद प्रकाशात डिनर करण्यासाठी

एक सायंकाळ अशी माझ्यासोबत घालवशील का?

मला कदाचित काही बोलायचे राहिलच तुझ्याशी तेव्हा

तर ते बोलण्यासाठी हातात हात माझ्या देशील का?

आणि बोलून झाल्यावर सर्व काही माझे तुझ्याशी

तो हात तसाच ठेऊन मला जन्मभराचा साथ देशील का?

-वैभव